riannev.reismee.nl

The end

Zoals beloofd nog een laatste bericht van mij vanuit Azië. Gister ben ik vanuit Camodja terug gevlogen naar Bangkok waar ik nu in een hotel vlakbij het vliegveld zit, want vanavond om 19.30 vlieg ik weer naar huis! Maar first things first, ik zal jullie eerst een update geven over Cambodja.


Op dinsdag vertrok ik met de bus vanuit bangkok richting de grens met Cambodja, ik was eigenlijk helemaal niet zenuwachtig om alleen te gaan reizen, behalve om de grens over te komen. Ik had op internet de nodige horrorverhalen gelezen en was er op voorbereid dat mensen in Cambodja je met alles willen afzetten. Mijn bus zette me voor de grens af waarna er gelijk al mensen richting de bus kwamen rennen en mij een kantoortje in wilden duwen om daar een visum te kopen. Ik besloot op standje negeer te gaan en gewoon door te lopen naar de echte grens om me uit te laten stempelen uit Thailand, ik wist namelijk dat je daarna ook gewoon een visum kan kopen en dat leek me toch betrouwbaarder. Na een tijd in de rij kon ik Thailand uit en na een volgende rij had ik ook mijn visum voor Cambodja. In een derde rij moest ik vingerafdrukken maken en kreeg ik nog wat mooie stempels en toen kon ik officieel het land in. Vanaf de grens ben ik met de bus naar Siem Reap gegaan waar de bekende Angkor Wat is.


Wat me gelijk op viel is dat het landschap zo plat was. Ook zag ik heel erg veel lokale mensen fietsen, iets wat we de afgelopen maanden maar weinig hebben gezien. Daarnaast rijden ze in Cambodja rechts, het was dus net Nederland ;)


Na een aantal dagen Siem Reap ben ik met de bus naar Phnom Penh gegaan, de hoofdstad van Cambodja. Wat hier voornamelijk erg indrukwekkend was zijn de Killing Fields en het Tuol Sleng museum die beide te maken hebben met de Rode Khmer van zo\'n 30 jaar geleden. Na ook weer een aantal dagen Phnom Penh wou ik graag nog even aan mijn bruine kleurtje werken aan het strand dus ging ik naar Sihanoukville. Een heel leuk plaatsje, maar het weer wilde helaas niet zo meewerken. Wel kwam ik hier nog twee meiden tegen waarmee ik ook in Bali en Thailand was en met hun ben ik nog twee dagen opgetrokken, erg gezellig! Na Sihanoukville ging ik weer terug naar Phnom Penh omdat ik vanaf hier weer terug zou vliegen naar Bangkok.


Wat me in Cambodja voornamelijk opviel is dat er echt een stuk meer armoede is dan in Thailand. Of nouja, ik heb het daar veel meer gezien. Zo kwam ik met de bus langs een soort kliniek waar een groot bord stond om mensen te vragen bloed te doneren voor zieke kinderen. Daaronder zaten in de brandende zon ouders met doodzieke kinderen je aan te staren in de hoop dat je bloed geeft. Ook zijn er overal op straat heel erg veel bedelaars, ik ben echt klem gereden door mensen in rolstoelen die geld willen. Het zijn voornamelijk veel kinderen die proberen je een armbandje of een boek te verkopen en ik moet zeggen dat het erg naar voelt om ze elke keer weer weg te sturen. Kopen van deze kinderen wordt ook heel erg afgeraden omdat ze zo gestimuleerd worden om dit te blijven doen in plaats van naar school te gaan! De dagen dat ik in Phnom Penh was ben ik veel opgetrokken met een lokale student / tuktuk chauffeur en dan hoor je pas echt hoe moeilijk veel mensen het eigenlijk hebben in Cambodja. We gingen een avond ergens wat eten met nog een vriend van hem en die vertelde met tranen in zijn ogen dat hij al maanden zijn kinderen niet had gezien omdat hij in de stad moest zijn om te werken, maar hij verdient zo weinig dat hij geen geld heeft om zijn kinderen naar school te kunnen laten gaan en hij moet elke avond slapen in zijn tuktuk, omdat hij geen dak boven z\'n hoofd heeft. Nou ik kan je vertellen, dat is echt heel heftig om te horen.


Camodja was in ieder geval weer een ervaring en weer heel anders dan Indonesië of Thailand. Het alleen reizen was ook wel leuk, al is het toch ook wel heel gezellig als je samen met iemand kan reizen. Zeker omdat het in Cambodja heel rustig was qua backpackers, dus dan kom je niet heel veel mensen tegen!


En nu is het over. Na honderden taxi ritjes waar we de ene keer de grootste lol hadden met de taxi chauffeur en de volgende keer doodsangsten uitstonden vanwege het roekeloos rijden. Na 10 weken op een scooter over Bali gecrossed te hebben. Na de tientallen keren in een minivan of bus gestapt te zijn om weekendjes weg te gaan. Na meerdere keren in vliegtuigen gestapt te zijn die ons brachten naar de mooiste plekken. Na de smerigste hostels en leukste homestays. Na feestjes met dronken Australiërs in Alleycats tot een receptie bij de Nederlandse ambassade én na de vele leuke, rare, lieve en bijzondere mensen die ik ontmoet heb en de nieuwe vrienden die gemaakt zijn is het tijd om te gaan.


Wat zal ik missen hoe er hele gezinnen inclusief slapende kinderen en de wekelijkse boodschappen vervoerd worden op één scooter. Hoe er op elke straathoek groepjes mensen alleen maar chillen en niks uitvoeren. Hoe we soms 1,5 uur op ons eten hebben gewacht om vervolgens iets totaal anders te krijgen dan wat we besteld hebben, maar wat er toch ook best lekker uit zag dus aten we het maar op.Hoe tientallen winkeltjes naast elkaar dezelfde spullen verkopen en nog steeds kunnen bestaan, of hoe er winkeltjes kunnen bestaan die alleen maar schroeven en spijkers verkopen. Hoe ons engels steeds slechter is geworden doordat we met een raar aziatisch accent zijn gaan praten, en alleen kernwoorden uit een zin gebruiken omdat we anders niet begrepen worden. Hoe we elke avond een kwartier bezig waren om uit te leggen dat Sara vegetarisch is (nee als je geen vlees eet, eet je ook geen kip meneer, dat is ook vlees) Hoe we ons vaak genoeg dom voor hebben gedaan om onder dingen uit te komen en in de hoop ergens niet voor te hoeven betalen en hoe de bouwvakkers hier gewoon lekker op slippertjes werken. En dit is maar een greep uit alle, voor ons, rare dingen die juist Azië zo fantastisch maken en die ik zal missen in Nederland.


Ja, ik moet toch wel bekennen dat het m\'n hart een beetje breekt om weer weg te moeten gaan uit Azië, want wat ben ik me hier thuis gaan voelen en wat zal ik alles missen.


Ik wil jullie bedanken voor het lezen van mijn verhaaltjes want ik vond het elke keer weer leuk om te zien hoeveel mensen de verslagen lezen en om reacties van jullie te krijgen!


tot over 24 uur!


Liefs,


Rianne

Time flies..

... when you\'re having fun! Meer dan een maand geleden sinds mijn laatste reisverslag, we zijn inmiddels klaar met school en over 2,5 week vlieg ik naar huis, tijd dus voor een nieuw reisverslag!


Afgelopen weken hebben we zeker niet stil gezeten en genoeg leuke tripjes ondernomen. De afstanden zijn hier allemaal een stuk langer en de weekenden een stuk korter dan in Bali, maar gelukkig hadden we tijd om een paar dagen naar Chiang Mai, een stad in het noorden, te gaan. Hier hebben we een van de leukste dingen gedaan tijdens ons verblijf hier in Thailand, we hebben een dag geleerd om olifanten te trainen.


\'s Ochtends werden we opgehaald bij onze homestay en werden we naar Woody gebracht, die toeristen leert met olifanten om te gaan om zo geld te verdienen om de olifanten te kunnen onderhouden. Het is totaal niet toeristisch wat het erg leuk maakt! Als eerste leerden we termen die we moesten gebruiken bij de olifanten, zo betekend \'yok khaa\' been omhoog en \'soeng\' hoger. Termen die echt nodig zijn wil je op de rug van een olifant komen. Doordat wij het al zagen gebeuren alle termen te vergeten stonden onze handen en armen volgeschreven met de woorden die we vooral niet wilden vergeten (stop en langzamer waren populair). Na deze korte les was het tijd om de olifanten te voeren, poep te scheppen (jep) en te leren op de olifant te komen. Nou kan ik je vertellen, dat is nog zo makkelijk niet haha! Na een paar keer op en af de olifant en onze geleerde termen in praktijk gebracht te hebben gingen we een tocht op de rug maken. Daarna was het tijd om de olifanten te wassen in de rivier en met ze te zwemmen. Een hele gave ervaring en heel erg veel spierpijn later werden we eind van de dag weer naar onze homestay gebracht.


Naast Chiang Mai vonden we het ook wel weer eens tijd om ons kleurtje bij te werken en op het strand te liggen dus zijn we voor een paar dagen naar Koh Samet geweest. We boeken bijna nooit een hotel van te voren en we lazen dat er op Koh Samet genoeg homestays te vinden waren, dus ook dit keer gingen we gewoon op pad. We vonden het al enigszins druk op de boot en toen we een poster zagen met de aankondiging van een beach festival werden we toch een beetje bang. Het festival bleek inderdaad die avond te zijn en het hele eiland zat volgepakt met mensen, de kans op een kamer zagen we al aan ons voorbijgaan. Helemaal toen andere backpackers, die ook niet van het festival wisten, twee kamers voor onze neus wegkaapten. Geluk hadden we, want terwijl we van homestay naar homestay liepen en overal uitgelachen werden toen we vroegen naar een kamer, was er iemand die ons riep omdat hij nog wel een kamer had. Het was een bloedheet zolderkamertje zonder raam, maar we waren al lang blij dat we iets hadden. Op het eiland hebben we lekker een paar dagen op het strand gelegen en Sara\'s verjaardag gevierd.


Afgelopen week zijn we alweer naar het strand geweest, dit keer Ko Chang. Een heel mooi tropisch eiland en een stuk groter dan Koh Samet. Het weer was dit keer helaas niet erg mooi, dus we hebben maar één middag op het strand kunnen liggen. Ook deden we op Koh Chang nog een thaise kookles (kadootje voor Sara\'s verjaardag), wij koken nu dus de lekkerste thaise curry\'s en soepjes!


In tegenstelling tot Nederland houd het Thaise klimaat zich prima aan zijn woord, op het moment dat het regenseizoen zou moeten beginnen begon hij ook echt. We hebben bijna elke dag regen en het zonnetje laat zich helaas nog maar bar weinig zien. De temperatuur is gelukkig ook wat gedaald waardoor het niet meer zo bloedheet is buiten! Het begin van het regenseizoen betekend hier ook het begin van een nieuw schooljaar wat weer betekend dat de campus nu echt belachelijk druk is. Doordat de mensen hier netjes achter elkaar in de rij gaan staan voor de liften, staat er nu dus regelmatig een meterslange rij aan mensen op de benedenverdieping.


Met nog 2,5 week te gaan is mijn tijd in Thailand bijna voorbij. Vandaag en morgen is het tijd om op te ruimen, schoon te maken en koffers te pakken. Vervolgens vertrek ik dinsdag ochtend naar Cambodja waar ik een kleine twee weken alleen rond ga reizen. Ik heb niet eerder alleen gereist dus ik ben erg benieuwd hoe het gaat bevallen! Na Cambodja ga ik terug naar Bangkok om vanaf daar naar Amsterdam te vliegen. Zin om naar huis te gaan heb ik nog absoluut niet, maar een keuze ook niet want Augustus begin ik al met mijn stage!


Dit was het voor nu, Ik beloof na Cambodja nog een reisverslag online te zetten en dan is het echt voorbij!


Liefs

Back in Bangkok

Ik zit inmiddels alweer bijna 5 weken in Bangkok en de luiheid qua reisverhalen bijhouden en het posten van foto\'s is goed aanwezig. Ik ben echter de beroerdste niet, dus vandaag voor de liefhebber weer een nieuw verhaal vanuit (het bloedhete) Bangkok.


Goed, 5 weken dus. En het verschil met Bali is groot. Van een paradijselijk eiland zijn we beland in een buitenwijk van een miljoenenstad. Het verkeer staat hier nog meer vast, het is hier nog veel heter en communiceren gaat hier nog weer wat moeilijker, de taal is dan ook echt niet te begrijpen. Thailand doet echter ook een stuk westerser aan met grote 6-baans wegen, luxe shoppingmalls en openbaar vervoer mogelijkheden. Niet te vergelijken dus, maar allebei leuk!

In de afgelopen weken hebben we al weer veel dingen gedaan: de meeste toeristische attracties in Bangkok zijn bezocht en ook hebben we al twee reisjes gemaakt buiten Bangkok. Doordat we hier kortere weekenden hebben dan in Bali en de afstanden ook veel groter zijn, hebben we nog niet heel erg veel kunnen reizen helaas. We wonen nu in een soort appartementencomplex, onze kamer is gelukkig prima, al is het wel even wennen dat je niet elke dag de luxe hebt van housekeeping.

De campus in Thailand is echt een wereld van verschil met die van Bali. Er studeren hier zo\'n 35.000 studenten en de campus bestaat uit meerdere schoolgebouwen, een atletiekbaan, een zwembad, supermarkt en eigen medical center. Ook zijn er verschillende golfkarretjes die over de campus rijden om je van het ene gebouw naar het andere te brengen. De meeste studenten die hier studeren wonen hier ook, dus overal op straat zijn eettentjes, kappers en supermarkten te vinden. Vooral \'s avonds is het erg gezellig!

Tussen dat school in Bali afgelopen was en we in Bangkok moesten beginnen hadden we een weekje vrij. In deze week zijn Inge, Sara en ik voor een paar dagen naar de badplaats Hua Hin gegaan. We lazen in de reisgids dat hier voornamelijk veel gepensioneerde Scandinaviërs verblijven, en dit is zeker niet gelogen haha. We hadden niet heel erg mooi weer dus op het strand liggen was er niet bij. We hebben ons echter prima vermaakt op onder andere de gezellige nachtmarkt.

De tweede trip die we buiten Bangkok gemaakt hebben was via Lop Buri naar het national park Khao Yai. We hadden even over het hoofd gezien dat Lop Buri voornamelijk wordt bewoond door apen. (wat redelijk algemeen bekend blijkt te zijn) Klinkt misschien leuk, maar is het absoluut niet. Die beesten zijn nogal brutaal en totaal niet bang voor toeristen wat er dus voor zorgde dat ook wij aangevallen werden. In Lop Buri nog een oud paleis bezocht en daarna door naar Khao Yai. We sliepen in een erg leuk hostel waar we een toer hadden geboekt om het park te bezoeken. De volgende ochtend vertrokken we om 08.00 met nog 4 andere jongeren richting het park. Hier een tijd met een gids door de jungle gelopen waar we een Gibbon familie en mooie vogels spotten in de boom, verschillende slangen en spinnen hebben gezien en waar ik het zelfs aandurfde om een schorpioen op m\'n arm te hebben. *voelt zich heldhaftig* Na het lopen zijn we in een open busje het park doorgereden op zoek naar olifanten, maar meer dan hun uitwerpselen hebben we helaas niet gezien. De tour duurde een hele dag en toen we terug kwamen bij het hostel waren we dan ook goed moe.

Qua reizen is er een stuk meer keuze in Thailand en is het ook goedkoper. De plek waar we wonen is nogal afgelegen dus als we naar hartje Bangkok willen zijn we toch wel minstens 1,5 uur onderweg. Doordat het verkeer erg druk is en het altijd vast staat is het binnen Bangkok handig om met de skytrain te reizen, maar wij gaan ook vaak met de gewone public bus voor een paar cent. Voor tripjes buiten Bangkok kan je erg makkelijk reizen met public minivans. Ze vertrekken van erg veel plekken en zijn goedkoop. Het nadeel is dan wel weer dat je moet wachten tot dat een busje vol zit, en de chauffeurs rijden als gekken. Toen we laatst in een minivan zaten werden we aangehouden door de politie, de chauffeur bleek namelijk geen rijbewijs te hebben. Dit maakte echter niet heel veel uit, want na een heftig gesprek met de agent mochten we gewoon weer doorrijden!

Als laatste wil ik jullie nog even bedanken voor het braaf betalen van belastinggeld. Wij hebben hiervan namelijk een mooi feestje kunnen vieren bij de Nederlandse ambassade op Koninginnedag. Wijntjes, blokjes kaas en zelfs bitterbalen waren een fijne verrassing na dit een aantal maanden niet gehad te hebben. Klein detail: we waren helaas wel te laat om de inhuldiging van onze nieuwe Koning te zien, wat zeg maar de reden was waarom het feest georganiseerd werd.

Liefs!

Bye Bye Bali

Agnes is inmiddels alweer bijna in Nederland, het zonnetje heeft zich de laatste dagen weinig laten zien, de schoolopdrachten zijn afgerond en mijn koffer is al half ingepakt: tijd om naar Thailand te gaan. Maar voordat ik morgen in het vliegtuig stap zal ik nog even mijn laatste weken Bali voor jullie samenvatten.

De hoogtepunten waren toch wel de vakantie naar Lombok en Gili Trawangan en mijn vakantie naar Java. De eerste vakantie bestond voornamelijk uit lekker relaxen en gezelligheid op één van de mooiste stranden die ik ooit heb gezien. Het hele sfeertje op Gili Trawangan is erg relaxed en gezellig. Een prima vakantie dus om ons bruine kleurtje even goed bij te werken.

De vakantie naar Java was iets waar ik heel erg naar uit keek en wat echt heel erg gaaf was. In tegenstelling tot de vorige vakantie was dit er eentje waar rust momenten niet echt voorkwamen. We begonnen Java in Yogjakarta waar we de eerste dag aankwamen. We hebben deze dag gelijk een tour geboekt voor de dag erna. De wekker op 04.00 omdat we om 04.30 opgehaald worden om de Borobudur en Prambanan tempels te bezoeken. We gingen expres zo vroeg omdat er dan nog geen lokale toeristen bij de tempel zijn. Zodra die er zijn kan je namelijk niet meer rustig rondkijken omdat iedereen dan aan je loopt te trekken en met je op de foto wil. Doordat het nog zo vroeg was hing er een hele mysterieuze sfeer wat erg mooi was. Erg bijzonder om de Borobudur te zien, iets waar ik erg benieuwd naar was!

Dag 2 ging om 06.00 de wekker omdat we om 07.00 met de trein naar Surabaya gingen. We moesten zo\'n 5 uur in de trein en hadden dan ook maar besloten om executive class te boeken aangezien we graag airco wilden. Erg luxe stoelen en een prima treinreis. Surabaya was voor ons een tussenstop en hier is verder ook niet heel veel te doen, vandaar dat we maar besloten om een keer naar de bioscoop te gaan in Indonesië, erg leuk!

De volgende ochtend zijn we met de public bus naar Probolingo gereden waar onze tourguide al op ons stond te wachten. Met een klein gammel busje zijn we helemaal naar boven gereden, naar een plaatsje met prachtig uitzicht op de Bromo vulkaan. Zo hoog was het natuurlijk een stuk kouder en aangezien we de volgende ochtend voor zonsopkomst al weg gingen (en we niet echte veel warme kleding mee hadden) hebben we winterjassen gehuurd en zelfs mutsen gekocht. En ja, deze hebben we ook daadwerkelijk gebruikt. De volgende ochtend om 3.30 de wekker om met de Jeep naar een uitkijkpunt te rijden. Hier zie je erg mooi de zon opkomen achter de Bromo vulkaan. Na deze mooie zonsopkomst zijn we terug gereden naar de voet van de vulkaan. Het eerste stuk zijn we te paard naar boven gegaan en het laatste stuk tot de krater hebben we gelopen. Erg bijzonder om boven aan een krater te staan, erg hoog (stiekem ook een beetje eng) maar erg mooi! Die middag hebben we nog zo\'n 5 uur gereden naar ons volgende hotel waar we de laatste nacht Java doorbrachten.

De laatste ochtend werden we weer om 04.00 opgehaald bij het hotel, dit keer om het Ijen plateau te bezoeken. Hierna was het alweer het einde van de paar dagen Java, we zijn met de ferry terug gegaan naar Bali en hebben de bus gepakt naar het hotel waar we compleet gebroken aankwamen door alles wat we in Java hadden gedaan.

De vakantie met al het vroege opstaan had er flink ingehakt want na Java heb ik een paar dagen goed ziek op bed doorgebracht. Verder bestonden de laatste twee weken Bali voornamelijk uit onze schoolopdrachten afronden, nog een keertje naar het strand en de verjaardag van Yvette en mij vieren, erg leuk! Ook hebben we al van de nodige mensen afscheid moeten nemen wat wel heel erg jammer is.

Vanmiddag ga ik nog een laatste keer naar Kuta om de laatste souvenirs te kopen en nog gezellig wat te eten. Morgen vlieg ik naar Bangkok en maandag komen ook Sara en Inge daar aan. We hebben dan nog een weekje voor school begint dus kunnen mooi wat leuke dingen doen en even wennen aan alles daar.

Wat was Bali leuk, mooi en bijzonder. De tijd is voorbij gevlogen en wat hebben we ons vermaakt! Dit neemt echter niet weg dat ik erg veel zin heb om naar Thailand te gaan en ik benieuwd ben naar alle avonturen en mooie reizen die we daar weer mee gaan maken.

Tot in thailand!

Liefs

Bloedzuigers en zwemmen met Dory

In mijn vorige verslag vertelde ik al dat ik een jungle tour zou gaan doen, dus daar ga ik dan ook maar beginnen met vertellen. Met zijn zessen hebben we een jungle tour gedaan, erg veel jungle zijn we niet tegen gekomen, maar het was wel erg leuk! We zijn eerst bij twee tempels geweest (Pura Tanah Lot en Pura Ulun Danu Beratan voor de liefhebber) en daarna doorgereden naar de watervallen in de jungle. De tocht naar de watervallen ging helemaal door de bergen, waarbij we steeds hoger gingen, een erg mooie route. Aangekomen bij het gebied van de watervallen begon het te regenen, maar de regen hebben we getrotseerd, en hoe! We hebben in totaal drie watervallen gezien, de laatste was ongeveer een uur lopen door de jungle (wel op een redelijk aangelegd pad) en het regende zo verschrikkelijk hard, dat we compleet doorweekt waren. We voelden ons echte avonturiers, alles was uitgestorven, we waren met compleet doorweekte kleding en schoenen door de jungle en rivieren aan het lopen, hebben gezwommen bij de waterval en namen een shortcut terug naar boven. Voor de duidelijkheid: hier dus totaal geen aangelegd pad. Wel enge beesten. Ook deed het drama zich nog voor dat meerdere mensen bloedzuigers hadden die we vervolgens heel heldhaftig uit elkaars benen hebben getrokken.

Het weekend daarop zijn we met een hele groep richting Lovina gegaan, dit ligt helemaal in het noorden van Bali. Vanuit Lovina hebben we met 11 mensen een tour geboekt waarbij we gingen snorkelen. \'s Ochtends werden met met een busje bij het hotel opgehaald en nadat iedereen snorkels, duikbrillen en flippers had uitgezocht zijn we een heel stuk langs de kust gereden. Vervolgens moesten we een half uur op de boot naar Menjangan eiland, de plek waar we gingen snorkelen. Ik had nog nooit gesnorkeld, maar vond het echt superleuk! Er zijn bij Menjangan stukken in de zee waar het koraal ineens stopt en dan zit er een soort afgrond van 60-70 meter, erg apart maar heel mooi! Ook hebben we erg veel mooie en grote vissen gezien, waaronder Dory van finding nemo. De volgende dag zijn we tijdens de terugweg naar Denpasar weer bij de watervallen geweest, waar dit keer een heerlijk zonnetje scheen.

Verder doen we genoeg andere leuke dingen, met school zijn we bijvoorbeeld wezen raften, naar een Balinees dorpje geweest en hebben we Tanah Lot bezocht. Ook gaan we regelmatig naar het strand of \'s avonds stappen in Kuta. Het stappen is overigens elke keer erg gezellig en goedkoop (Long Island icetea( mix van wodka, rum, tequilla, gin en cola) voor 3 euro, Wodka-Redbull voor 1,50, gratis cocktails en welkomstdrankjes)

Wat we wel steeds vaker meemaken is dat niks hier even snel kan. Zo moesten we van de week wat dingetjes printen voor school, iets waar je in Nederland binnen 3 minuten mee klaar bent. In ons geval duurde het 1,5 uur. Ja. We kunnen printen bij een copyshop in de buurt van het hotel, maar het duurt allemaal erg lang en dingen zijn snel ingewikkeld voor de mensen hier. Uiteindelijk was het erg goedkoop, maar was ook de helft niet leesbaar doordat de inkt bijna op was ;). Ook het eten kan soms verschrikkelijk lang duren, vooral bij het hotel. Het is al een paar keer gebeurd dat wanneer we willen bestellen we nog even een half uur moeten wachten tot dit kan, want dan is de kok is nog naar de winkel voor ingrediënten. Of je hebt besteld en vervolgens komen ze na een half uur zeggen dat ze nog maar twee hotdogs hebben in plaats van drie. Wat ze in dat half uur dan gedaan hebben is ons nog steeds een raadsel. De gemiddelde tijd die we in het hotel moeten wachten op ons eten is ongeveer 1,5 uur, meestal proberen we dan ook ergens anders te eten, of we spelen maar een spelletje! We kunnen er meestal wel om lachen, maar soms zou het wel fijn zijn als dingen een beetje sneller konden ;)

Aankomende week hebben we vakantie. Maandag en dinsdag is het namelijk Balinees nieuwjaar. Balinees nieuwjaar wordt maandag gevierd met ogoh ogoh. Er zijn dan parades met grote zelfgemaakte poppen en beelden, deze worden met veel lawaai door de straten gedragen en worden vervolgens verbrand op het strand. De dag na ogoh ogoh is het Nyepi. Dit is een stilte dag, het is dan verboden om naar buiten te gaan, licht aan te hebben en lawaai te maken. Er rijden ook echt patrouille diensten door de straten om dit te controleren. Dit is omdat er gedacht wordt dat op deze dag de kwade geesten terug komen naar het eiland, maar als alles donker en stil is kunnen ze het eiland niet zien en zullen ze hier dus aan voorbij gaan. Wij willen graag ogoh ogoh meemaken, wat automatisch betekend dat we ook in het hotel vastzitten op Nyepi. We hebben maar vast besloten dat dit een mooie dag is om wat dingen voor school te doen! Op woensdag vertrekken we vervolgens naar Lombok voor een paar dagen. Vanuit Lombok gaan we ook nog voor een paar dagen met de boot naar Gili Trawagan, wat een heel mooi (party) eiland schijnt te zijn. Na onze vakantie hebben we een paar dagen les en dan alweer een week vrij. In deze week gaan we over Java reizen, iets waar ik echt naar uit kijk!

Veel leuke dingen op de planning dus en voor nu een lang genoeg verhaal!

Liefs

scooter uitstapjes en school

Op het moment dat ik dit typ ben ik net fris gedouched, omdat wij net drie kwartier door een enorme regenbui gereden hebben op de scooter. Nou is het zo dat de meeste mensen hier een poncho hebben of gaan schuilen, maar wij bedachten dat we net zo goed gewoon naar het hotel konden rijden. Degene die moesten rijden zagen echter bijna niks, waardoor we ook nog eens in een slakkentempo gingen en we echt druipend bij het hotel aankwamen haha! Om de een of andere reden is scooter rijden nog niet helemaal ons ding, zo zijn we constant verdwaald en worden we aan alle kanten ingehaald omdat we lang zo snel niet rijden als de locals.

Afgelopen weekend gingen we ons eerste tripje maken op de scooter. Zaterdag ochtend om 9 uur kwam de scooter meneer onze scooters brengen en zijn we gelijk naar Ubud gereden. Volgens de mensen in het hotel was het ongeveer een uurtje rijden. Wat we inmiddels geleerd hebben is als iemand zegt dat het ongeveer een half uurtje is wij er minstens 1,5 uur overdoen. Dit was dus ook het geval met Ubud, ten eerste staan er sporadisch verkeersborden, maar hier heb je echt vrij weinig aan. De weg vragen heeft ook geen zin want mensen zullen hier nooit toegeven dat ze de weg niet weten. Ze zeggen altijd dat het gewoon rechtdoor is en dan een keertje links of rechts. Een heel avontuur dus om ergens te komen! Gelukkig kwamen wij op weg naar Ubud een local tegen die ook die kant op moest en met hem zijn we dan ook meegereden.

Hij bracht ons naar een plantage waar de beroemde kopi luwak gemaakt wordt. We kregen hier een rondleiding waarbij we allerlei planten van verschillende kruiden en koffiebonen hebben gezien, erg leuk! Daarna kregen we allerlei verschillende koffies te proeven waaronder de kopi luwak. Voor degene die het niet kennen, kopi luwak wordt gemaakt met koffiebonen die uitgepoept worden door katten. Zij eten de koffieboon met een velletje er nog omheen. Dit velletje eten zij op en de nog hele koffieboon poepen zij vervolgens uit. Deze bonen worden gebruikt om koffie mee te zetten, erg lekker, maar ook duur!

Verder hebben we in Ubud een paleis en een tempel bezocht. Bij de tempel hebben we \'s avonds gekeken naar traditionele Indonesische dansen. Leuk om te zien, maar ook erg apart! De volgende dag zijn we naar een olifantenpark geweest dat iets boven Ubud ligt. Ook toen zijn we weer goed verdwaald en hebben we heel erg lang gereden om het te vinden. Onderweg zijn we nog langs hele grote rijstterrassen gereden, heel mooi om te zien! Het olifantenpark was op zich wel leuk, het was erg rustig waardoor wij allemaal de tijd kregen om olifanten te voeren en met ze op de foto te gaan. We hebben niet op de olifanten gereden omdat het best duur was en het was een aangelegd park, wat natuurlijk lang zo leuk niet is als in de natuur op olifanten rijden, dus dat gaan we misschien in Thailand nog doen!

Naast alle leuke uitstapjes heb ik natuurlijk ook mijn eerste twee weken school erop zitten. We worden elke dag in ons uniform met busjes bij het hotel opgehaald en naar school gebracht. Eigenlijk valt er niet veel over school te zeggen want de lessen zijn eigenlijk gewoon hetzelfde als in Nederland, het is alleen een stukje warmer! We hebben alleen les met mensen van onze groep en niet met locals wat er voor zorgt dat er geen grote verschillen zijn. Het enige is dat regelmatig de stroom uitvalt, iets dat we in Nederland natuurlijk niet gewend zijn. Van de week was het zelfs zo erg dat alle leraren naar het hotel zijn gekomen en we hier les hebben gehad!

Het is wel raar om te bedenken dat jullie in de sneeuw zitten terwijl wij hier alleen maar smeren met zonnebrand en toch nog verbranden! Het schijnt de komende twee weken wel slechter weer te worden, dus misschien kunnen we er ons dan wat makkelijker toe zetten met school bezig te gaan ;)

Morgen worden we om 09.00 bij het hotel opgehaald en gaan we een jungle tour doen waarbij we ook tempels gaan bezoeken en gaan zwemmen bij watervallen, gaat erg leuk worden denk ik!

Ik hoop dat jullie het leuk vinden om de verhaaltjes te lezen, ik vind het in ieder geval heel erg leuk om jullie reacties te lezen, laat deze dus vooral achter! :) Als jullie iets anders willen weten over wat wij hier doen of hoe bepaalde dingen hier zijn, laat het weten!

Liefs!

Eerste dagen Bali

Dat ik een goed strategisch inzicht heb is wel gebleken uit het feit hoe mijn koffer ingepakt was. Elk gaatje was wel opgevuld met een sok en op Schiphol bleek mijn koffer precies 20.2 kilo te zijn, erg netjes als je het mij vraagt! Na ruim 17 uur gereist te hebben zijn we richting het hotel gereden. Hier waren ze nog druk bezig met de laatste voorbereidingen (schoonmaken, verven, dingen ophangen etc.) want ze hadden eigenlijk nog geen studenten verwacht. Dit was echter geen probleem en we konden gewoon inchecken! Uiteraard heb ik in onze hotelkamer het kingsize bed, terwijl Agnes het moet doen met een eenpersoons bedje!

Het hotel bevindt zich in een wijk waar totaal geen toeristen komen. Je ziet hier echt geen blanke mensen op straat en er zijn eigenlijk ook geen restaurantjes in de buurt te vinden, niet heel handig, maar we willen deze week een scooter gaan huren zodat we lekker rond kunnen rijden. Er wordt hier constant naar je getoeterd en gezwaaid omdat je blank bent. Ook hebben we al meegemaakt dat mensen aan ons vroegen of ze met ons op de foto mochten, of dat mensen zelfs stiekem foto\'s van ons aan het maken waren. Erg apart om mee te maken!

Doordat in de omgeving van het hotel eigenlijk niks te doen is zijn we twee dagen richting Kuta gegaan, wat echt heel anders is dan de wijk van ons hotel. Het is hier heel toeristisch en je loopt van het ene restaurantje naar het andere. Erg druk, maar ook erg gezellig! Ook zijn we gister voor het eerst in Kuta uitgeweest wat heel leuk was. We konden als vrouw twee uur lang gratis cocktails drinken dus het was een mooi goedkoop avondje uit!

De eerste dagen bestonden verder voornamelijk aan het wennen aan de hitte, het leren kennen van nieuwe mensen, proberen in het ritme hier te komen en het leren van wat indonesische woorden.

Het geld is nog wel even wennen, 13.259,50 rupiah is 1 euro. We pinnen hier dan ook miljoenen tegelijk! Al die nullen brengen ons nog wel in de war haha!

Morgen is onze eerste schooldag, we worden met busjes bij het hotel opgehaald en naar school gebracht. Ik ben erg benieuwd hoe de school eruit ziet en hoe alles gaat zijn! Het voelt nu voornamelijk nog als vakantie en niet alsof we straks ook moeten gaan studeren.

Het is hier inmiddels 23.00 en doordat we nog wat last hebben van een jetlag gaan we zo lekker slapen! Ik zal snel weer een verhaaltje plaatsen!

Selamat Tinggal